• Per. Ara 1st, 2022

Keşke seçimler iki yılda bir yapılsa…

Byadmin

Eki 10, 2022

Kılıçdaroğlu’nun 3 Ekim’de yapmış olduğu başörtü çıkışı beş gündür gündemden düşmüyor.

CHP Grubu “Hanımefendilerin Yürüttükleri Mesleğin İcrası Kapsamındaki Kılık ve Giysisi Giymek Haricinde Herhangi Bir Zorlamaya Doğal olarak Tutulamaması” ile alakalı kanun teklifini 4 Ekim’de Meclis Başkanlığı’na sundu.

Kılıçdaroğlu’nun bu çıkışı karşısında Erdoğan, mevzuya ilişkin Anayasa değişikliği önerisini gündeme getirerek el yükseltti. 

Kılıçdaroğlu’nun niçin bu şekilde bir çıkış yapmış olduğu mevzusunda fazlaca şey yazıldı/söylendi.

Kimi yazar ve yorumcular Kılıçdaroğlu’nun çıkışını zamanı bir helalleşme adımı olarak görürken, kimileri Erdoğan’ın başat olduğu bir alana başarısız bir sızma girişimi olarak görmüş oldu.

Kimileri ise bunun AKP’nin yapmış olduğu yasa çalışmasının sız(dırıl)ması dolayısıyla, ön almak için meydana getirilen siyasal bir manevra hamlesi bulunduğunu söylemiş oldu.

Kılıçdaroğlu bu yorumlara cevaben “bir hesapla hareket etmediğini” söylerken; Erdoğan ise cuma günü (dün) Prag dönüşünde şu açıklamaları yapmış oldu: 

Bu beyefendi getirdi bunu gündeme koydu. Bu da ne oldu? Bu pek pas vermekten de anlamaz fakat bilincinde olmadan bizlere bir pas verdi. Bizim de golü atmamız lazım. Bilmiyor benim ömrümüm santraforlukla geçtiğini.

Birkaç gündür yaşanmış olan gelişmelere ve meydana getirilen açıklamalara “pek ilgi çekmeyen oysa fazlaca mühim olan” bir pencereden bakmayı öneriyorum:

Temel hak ve özgürlüklerle ilgili mevzulara siyasetçiler tarafınca duyulan ilgi seçim dönemlerine girildiğinde artış gösteriyor.

Esasen bu durum, üstünde uzunca süre kafa yormayı gerektiren bir mevzu değil.

Özgürlükler siyasiler tarafınca, öz itibarıyla, seçmen desteğini artırabilmek için daha fazlaca seçim dönemlerinde öne çıkarılan kullanışlı bir araç-gereç olarak görülüyor.

Oysa, bireysel özgürlüklerin, seçimlerde daha fazlaca başarı elde etmek amacıyla “yeri ve zamanı vardığında verilebilecek haklar” olarak görülmesi başlı başına sorunlu bir anlayış.

Şüphesiz bu anlayış, siyasetçilerin zihin dünyalarının kodlarını anlamayı kolaylaştıran bir çerçeve sunuyor.

Özgürlüklerin, siyasal desteği çoğaltmak için kullanışlı bir enstrüman olarak görülmesi, esasen, siyasiler tarafınca benimsenen insan hakları yaklaşımının da temelini ortaya çıkarıyor.

Bu sebeple iktidar ve ana karşıcılık liderlerinin hanımefendilerin özgür giyimleri mevzusundaki cari sıkıntıları konuşmak yerine, birbirini samimiyetsizlikle suçlamaları benzer biçimde acayip bir görüntü ortaya çıkıyor.

Maalesef içtenlik mevzusundaki ithamlarında ikisi de haklı benzer biçimde görünüyor…

Bu bölüm, mevzuyla ilgili referans noktalarını ihtiva eder. (Related Nodes field)

Benzer bir yaklaşımı dün açıklanan “Alevi Açılımı” mevzusunda da görmek mümkün.

Cumhurbaşkanı Erdoğan tarafınca açıklanmış olduğu suretiyle ”Cemevlerinin aydınlatma, su ve yapım-onarım giderlerinin devlet tarafınca karşılanmasıartık mümkün olacak.

Ilk olarak belirtmek gerekiyor ki, söz mevzusu düzenleme hangi açıdan bakılırsa bakılsın, oldukça kıymetli.

Alevi yurttaşlarımızın en önde gelen problemlerinden biri de Cemevlerinin ihtiyaçlarının giderilmesi hususunda idi. Bu mevzunun çözüme kavuşturuluyor olması sevindirici.

Türkiye’de siyasal partilerden bağımsız olarak, gelenekselleşmiş olarak kabul edilen devletin Aleviliğe ve Alevilere bakışı, onları ve sorunları görmezden gelmek üstüne kurulu, doğrusu bir nevi yok sayma politikasına dayalı idi.

Bu sebeple dün meydana gelen açıklamaları, “yok sayma” politikasından pozitif yönde atılmış bir yumuşama adımı olarak okumak mümkün. 

Ne var ki, bu büyük haberin yanında detay olarak verilen (!) “koordinasyonun Kültür ve Gezim Bakanlığı tarafınca yapılacağına” dair bilgiler ise pozitif adımın sınırlarını çiziyor.

Habere nazaran, Bakanlık bünyesinde “Alevi Bektaşi Kültür ve Cemevi Başkanlığı” kurulacak ve Cemevlerinin gereksinimleri bu başkanlık bünyesinden karşılanacak.

Burada zımni bir tanıma var olsa da, temel olarak Cemevlerinin bir ibadethane olarak değil, kültür merkezleri ya da kültürle ilişkili kuruluşlar olarak değerlendirildiği söylenebilir.

Oysa aslı olan Cemevlerini Alevi yurttaşlarımızın ibadetlerini yaptıkları mekan olarak; doğrusu bir ibadethane olarak tanımaktır. 

Hasılı, bu hafta içinde gündeme gelen iki mevzudan ortaya çıkan netice şu benzer biçimde görünüyor.

Özgürlüklerle ilgili düzenlemelerin yapılıyor/yapılacak olması her ne sebeple olursa olsun ülkemiz için sevindirici gelişmeler.

Sadece bu düzenlemelerin bir seçim jesti benzer biçimde ortaya çıkması, özgürlüklerle ilgili meselelerde siyasetçilerin zihin dünyası kodlarını da anlamamızı sağlıyor.

Maalesef bu zihin dünyalarının -iktidar yada karşıcılık fark etmiyor- pek parlak görünmediğini de ifade etmek gerekiyor.

İş bu şekilde olunca, insan “seçimler keşke 5 yılda bir değil de, 2 yılda bir yapılsa” diye içlenmiyor değil…

 

 

*Bu makalede yer edinen fikirler yazara aittir ve Independent Türkçe’nin editöryal politikasını yansıtmayabilir. 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

mersin escort antalya escort bursa escort antalya escort istanbul evden eve nakliyat fethiye escort escort bayan